تاريخ : شنبه بیست و هشتم آذر ۱۳۹۴ | 1:33 | نويسنده : نیکی
چرا هر چی بزرگتر میشیم هر چی پیرتر میشیم هر چی پرمشغله تر میشیم کمتر واسه خودمون وقت میذاریم ؟ واسه خود درونیمون. 

خیلی اتفاقی به واسطه یک کانال خوب تلگرام ، امشب شعر سهرابو با صدای شادروان خسرو شکیبایی گوش میدم. یاد روزایی افتادم که ساعت ها هشت کتابو میخوندم و چقد بهم آرامش میداد... چقد وقت داشتم برای خودم. یا حتی اوایل آشناییم با همسرم چقد وقت داشتیم واسه تحلیل همه فلسفه ها و پرسش های معلق توی ذهنمون. دلم میخواد باز بتونم اون فرصتو پیدا کنم. از لا به لای مشغله هام بکشمش بیرون و یه گپ اساسی بزنیم باهم 


تاريخ : سه شنبه سوم آذر ۱۳۹۴ | 23:54 | نويسنده : نیکی
میشه دوباره نوشت ؟

دلم نوشتن می خواهد ... 

اما انگار یه چیزی تو وجودم تغییر کرده

شاید قلمم گم شده